جناب "سالیوان" فرم تابع عملکرد نیست بلکه تابع زمان است و در این بین  عملکرد جز جدای ناپذیر و کوچک زمان است. بسیار احمقانه است، اگر فکر کنیم معماری جدای از عملکرد است به بیان دیگر حل عملکرد در بطن آفرینش یک اثر معماری و یکی از دغدغه های اصلی یک معمار بشمار می رود...

 هر چقدر خصوصیت های یک زمان پنهان باشند ، ذات یک عصر خود را در معماری آن عصر نشان می دهد ؛ خواه شکل بیان معماری این زمان بدیع باشد و خواه از زمانهای دیگر تقلید شده باشد.

معماری یک زمان ممکن است در تحت تاثیر انواع و اقسام شرایط بوجود آمده باشد. اما همین که بوجود آید، موجودی زنده است که صفات مخصوص به خود را داراست.

...

مقاله ی " نگرشی راهبردی به طراحی و خلق فرم در معماری " در باب فرم و آفرینش معماری  در شماره ی ۱۱ ماهنامه ی زیر ساخت ها به چاپ رسیده است.

مطلب زیر توسط دوست عزیزم جناب آقای امین شهامی پور در وبلاگ شخصیشون بمناسبت پانزدهمین ضیافت وبلاگهای معماری به چاپ رسیده است... بدیهی است کلیه حقوق این نوشته متعلق به ایشان و وبسایت:

می باشد.

همانطور که در بحثهای قبلی گفته شد طبیعت علاوه بر طبیعت بودن که به معنای عمومی یاد می شود یک نیروی
مضاعفی نسبت به آنچه در درون آن هست را اعمال می کند.بصورتی که شاهد رخداد عجایبی از جنس طبیعت در بعضی موارد
 مغایر با قوانین طبیعت پدید می آورد.به طوریکه دگرگونی بوجود آمده باعث دگرگونی در محیط اطراف خود می شود.
دگرگونی حاصل از طبیعتخود را به شکلهای مختلف نمایان می کند که از جمله ی این دگرگونی ها:تغییر ساختار
محیط-تغییر شیوه ی زندگی-تغییر فرهنگ محیط -تغییر آداب و رسوم غالب بر محیط و.... . می باشد.در خصوص شیوه های
زندگی باید گفت که مردم متناسب با آنچه که در اطراف خود می بینند درک متقابلی خواهند داشت.و هرکس به سبب قوه ی
 درک خود عکس العملهای متفاوت از خود به نمایش می گذارند.
منشا این عکس العملها تا حدودی مربوط به فرمها و شکلهایی میشود که بصورت طبیعی یا مصنوعی بوجود آمده است.
پیدایش فرم ها و شکلهای مختلف در کاربریهای محیطهای مختلف ناشی از احساس نیاز انسانها به فرم ها و شکلهای مختلف است.
 هر فرم و شکل هندسی دو بعدی منظم یا غیر منظم و متناسب با آن حجم های سه بعدی هر کدام معنا و مفهوم خاصی را در بر می گیرد.
بطور مثال داره همیشه تداعی کننده ی حرکت و پویایی است.مثلث بیان کننده ی ناپایداری و در تضاد آن پایداری و می باشد.
مربع خود نمایی از نظم و یکپارچگی است.در احجام افللاطونی که پایه و اساس همه ی حجم ها است این نشانه ها نیز دیده می شود.(توضیح کلی در فصل 6)
روند بوجود آمدن این حجم ها از زمان غارنشینی تا به حال متفاوت ولی یکپارچه و منظو بوده است.این یکپارچگی و نظم بطور
 محسوسی قابل مشاهده در معماری و سبکهای معماری می باشد.بطوریکه هر سبکی به دنبال خود حجم های مختلف و
فرم های مختص آن سبک را به وجود آورده است و به عرصه رسانده است.
در این بین نقش اصلی در پیدایش فرم ها و شکلهای معماری مربوط به تفکراتی است که از طبیعت الهام گرفته می شود.
سبک ارگانیک عمده توجه خود را نسبت به طبیعت داشته است که معماران بزرگی همچو:لوئیس سالیوان-فرنک لوید رایت-
 فی جونز-هوشنگ سیحون- مهرداد ایروانیان و ... پیرو این سبک بوده اند.
لوئیس سالیوان از پایه گذاران مکتب شیکاگو و معماری مدرن در آمریکا بوده است.وی اعتقاد زیادی به فرم های طبیعی الهام
گرفته شده از طبیعت بود و به روشی معتقد بود که مشابه پروسه ی  بوجود آوردن در طبیعت بود.او برای اولین بار اصطلاح فرم
تابع عملکرد را بیان نمود.یعنی سالیوان فرم تابع عملکرد را در پروسه رشد و حرکت در طبیعت می دید.

شاهکار معماری فرانک لوید رایت-خانه ی آبشار ایالت پنسیلوانیای آمریکا
موارد طراحی و اجرایی را که رایت برای این خانه ی ویلایی در نظر گرفته بود می توان در هفت مورد بیان کرد:
1.حداقل دخالت در محیط طبیعی
2.تلفیق حجم ساختمان با محیط طبیعی
3.ایجاد فضاهایی بین فرم و محیط طبیعی
تلفیق فضای طبیعی با داخل
5.نصب پنجره های سرتاسری و از بین بردن گوشه های اتاق
6.استفاده از مصالح طبیعی مانند صخره ها و گیاهان در داخل و خارج از ساختمان
7.نمایش عین مصالح.

پدیده ای به نام هندسه ی فراکتال