راه حل نهايی از کج شدن بيشتر

شروع به ساخت برج pisa/piza) که از جاذبه های توريستی ایتاليا می باشد.

 به اگوست سال 1173 باز ميگردد.اما بواسطه چندين تاخير بسيار طولانی در ساخت ان به 200 سال بعد موکول شد. بطوری که در نهايت هنوز هم معلوم نيست که معماری اوليه این برج همان است که در حال حاضر ما می بينيم يا خير .ارتفاع اين برج از سطح زمين حدود 55 متر می باشد و ارتفاع فونداسيون ان داخل زمين حدود 3.5 متر می باشد اين برج که در اصل برای قرار دادن ناقوص کلسيا بزرگ شهر پيزا طراحی و ساخته شده است حتی قبل از کامل شدن و کج شدن نيز ازشهرت قابل توجحی در اروپا برخوردار بود.ناقوس این برج 3.5 تن وزن دارد.

برج در پشت کلیسای بزرگ شهر پيزا واقع شده است. ساخت اين برج در سه مرحله انجام گرفته است. ساخت اولين طبقه اين برج ناقوس که سنگ های مرمر سفيد رنگ در ان به کار رفته است از نهم اگوست 1173 در دوران پيروزی های نظامی و خوشبختی شروع شد. بعد از اينکه طبقه سوم این برج در سال 1178 ساخته شد به دليل اينکه 3 متر در کارهای زير ساختی ان اشتباه شده بود برج کج شد البته طرح اين برج از اغاز نقص داشت با درگير شدن بيزانس در جنگ با جنوالوکا و فلورانس ادامه ساخت اين برج به مدت 100 سال با تعليق رو به رو شد در سال 1198 چند ساعت به طور موقت روی اين بنای ناتمام نصب شد در سال 1272 ساخت اين بنا توسط معماری به نام جيوانی دی سيمونته از سر گرفته شد. 4 طبقه بدين ترتيب ساخته شد. مجددا در سال 1284 با شکست بيزانس در جنگ ساخت بنا متوقف شد.در سال 1372 اخرين طبقه ان که محل قرار گرفتن ناقوس بود توسط توماسودی اندرا پيزانو ساخته شد و ناقوس در محل خود قرار گرفت وی در تلفيق عناصر گوتيک به کار گرفته شده در جايگاه ناقوس با سبک رومانسک برج موفق عمل کرد. درواقع در بالاترين نقطه اين برج 7 ناقوس وجود دارد که هر کدام يکی از نوت های موسيقی را دارد و بزرگ ترين انها در سال 1655 نصب شده است. در سال 1838 معماری به نام الساندرودلاگرادسکا گذرگاهی در اطراف این برج حفر کرد که اين امر موجب افزايش کج شدن اين برج شد.بنبتو موسولينی دستور داد تا اين برج را به حالت عمودی برگردانند به همين خاطر در پای ان بتون ريخته شد که این امرمنجربه فرو رفتن برج در سطح زمين شد.

در 27 فوريه 1964دولت ایتاليا برای جلوگيری ازسقوط اين برج درخواست کمک کرد يک گروه از مهندسان رياضيدانان و تاريخداناندر جزاير ازور گرد هم امدند تا راه های پا برجا نگه داشتن و استحکام برج را بررسی کنند. بعد از دو دهه کار و فعاليت روی اين بنا در 1990 به روی عموم بسته شد. در طول این مدت ناقوس های برج برای کم شدن از وزن شان از محل خود جابه جا شدند. بعد از يك دهه بازسازی و تثبيت وضعيت ان برج در 15 دسامبر سال 2001 به روی عموم مردم باز شد. روش های بسياری برای پا بر جا نگه داشتن برج پيشنهاد شده که از ان جمله ميتوان به استفاده از وزنه های 800 تنی سربی در پای ان اشاره کرد راه حل نهايی برای پيشگيری از کج شدن بيشتر برج انتقال 38 متر مکعب از سطح بر امده زير ان بود طبق اخرين اطلاعات اين برج تا 300 سال ديگر پا بر جا خواهد بود.